Wandeldag-34

We konden zo van bed naar de boot. Deze lag bijna onder onze slaapplek in de haven. De boot die ons naar Mount Batten moest brengen aan de overkant. Hier aangekomen konden we weer verder met het pad. 

We lazen gister dat we op de hielen worden gezeten door een hardloper. Deze man wil het record van het South West Coast Path rennen verbreken van 10 dagen 8 uur en zoveel minuten (op zijn blote voeten). We zeiden al op je blote voeten moet je dit echt niet willen lopen met al die bramenstruiken en scherpe stenen en dan ook nog hardlopend.

Hij is gisteren begonnen met lopen, dus we zullen hem eerdaags wel voorbij zien rennen.

Weer veel kampeerplaatsen gezien. Dat zijn keurig aangelegde parken met allemaal dezelfde stacaravans, hekjes en bestrating (asfalt) en ook weer een aantal met alleen huisjes en dat was dan weer niet zo netjes :-). Na een stuk lopen moesten we weer met een ferry deze was wat kleiner en hoefden we niet zover voor de overkant. 

We hoorden ook dat de meeste dorpjes waar we door heen komen bijna 60% van de huizen een vakantiehuis is en nog een paar oude bewoners. Zomers hartstikke druk en ’s winters een spookdorp.

Vandaag moesten we een stukje verder lopen, omdat er nergens anders een overnachtingsplek te krijgen was. Alleen zitten we morgen met een oversteek die je alleen bij laag water kunt doen en dat is of om 4 uur in de ochtend en dan heb je 2 uur de tijd of om 16:00 uur. 4 uur in de ochtend vonden we toch wel heel erg vroeg en dan is het ook maar de vraag of het water wel zo laag staat dat je tot je knieën in het water loopt, want als er aanlandige wind staat kan het maar zo zijn dat je er niet eens langs mag.

Dus kiezen we maar voor de veilige optie en dat is een stukje omlopen.

Vanavond zaten wij in de pub om 18:00 uur aan onze maaltijd en even later zit bijna het hele dorp binnen niet om een maaltijd te eten, maar gewoon aan de wijn/bier en chips. En was het een gezellige boel.

Morgen naar Hope Cove