Dag 24

Vanmorgen weer lekker over het strand kunnen rennen voordat ik ging eten. Heerlijk toch!

Om 10:00 uur hebben we afscheid van Rita onze host genomen en zijn we weer met mooi weer vertrokken.
De omgeving is hier wel mooi en glooiend en fietsen zo daar naar de “Greenway” een oude spoorlijn.

Het is zondag en mooi weer dus iedereen moest er even uit. Dus het was er best druk met hardlopende mensen, wandelende mensen met honden en fietsers. Maar niet zoals bij ons iedereen elektrisch nee gewoon allemaal op een net wat te kleine race- of tourfiets. Sommige erg stuntelend of er kwam zelfs een ouder iemand op een tourfiets voorbij. Groot wit overhemd aan met daarover een fietsshirt, jogging broek gewone schoenen en tot op de draad versleten banden.

Totdat we op een oud station uitkwamen. Hier even koffie gedronken en blijkt dat er vanuit hier nog steeds een treintje voor de toeristen rijd richting Waterford.

Dat ding maakt wel een herrie zeg.

Na de spoorlijn gingen we weer de landerijen in met de nodige klimmen en dalen.

En tijdens een stop kan ik even lekker van het zonnetje genieten.

Peter kreeg al een berichtje van de b&b hoe laat we er ongeveer zouden zijn, ongeveer tussen 18:00 en 19:00 uur. Maar na al die klimmen en dalen en foto’s werd het nog later, dus Peter nog maar even een berichtje gestuurd dat het later werd. Was geen probleem. Uiteindelijk zijn we eerst maar wat gaan eten en langs de winkel gegaan voordat we naar de slaapplek gingen. Ik zat met Peter en Gea buiten, want ik mocht niet naar binnen om te eten.Balen want het werd toch wel wat frisser buiten met die wind. Lag ik daar net lekker komen er een man en vrouw naar ons toe ik schrok me rot dus begon tegen haar te blaffen. Bleken het de mensen te zijn waar we vanavond slapen. Oeps dat was niet zo handig van mij om zo te keer te gaan. Nou ja straks maar wel aardig doen als we daar aankomen. Wat ik nog wel hoorde van die man dat het een “narrow road” was. Geen idee wat dat was maar ik ga het zien. Bleek het een vreselijk steile smalle weg te zijn. En wat gebeurt er als wij naar boven ploeteren? Komt ons een auto tegemoet ja en nu dan? Als Peter stopt komt ie nooit meer opgang, gelukkig ging de auto een stukje achteruit en konden wij verder. Uiteindelijk boven bij de boerderij waar we overnachten. Hoor ik daar allemaal soortgenoten roepen. Dus ik wilde wel mijn koets uit om even gedag te zeggen. Maar eerst even de dame begroeten waartegen ik eerder had geblaft. Ik zette mijn mooiste lach op en toen was ze verkocht. Ruzie was weer bijgelegd. Nu naar de andere honden maar naar wie moet ik eerst er waren zoveel. De dame sloot eerst de poort zodat ik lekker vrij rond kon lopen en zag onder een poort door een Jack Russel vreselijk te keer gaan en iedere keer als ik dichterbij kwam rende hij weg. Aan de andere kant nog een hond, maar die kon ik niet goed zien allen rook ik die door een gat in de muur. Bleek ook de hond van de buren te zijn. En ik hoorde er nog twee maar die heb ik niet gezien maar klonken wel groot. Nu de rest van het huis bekijken en mijn plekje uitkiezen om te slapen, want ik ben natuurlijk van alle indrukken weer erg moe.

Tot morgen dan gaan we naar Aughrim nog 2 dagen en dan zijn we in Dublin, tjonge wat gaat dat toch snel.