Rustdag zit er weer op en we gaan weer verder. Na een goed ontbijt in het hostel gaan we weer op pad.
We fietsen nu eerst het zelfde stuk over de drukke snelweg weer terug. Gelukkig is het zondag dus een stuk rustiger. Na 15 km gaan we van de snelweg af en hier begint ook de eerste pittige klim een goede 15%. En er zullen nog 2 volgen, gelukkig waait de wind met ons mee dat maakt het toch nog een beetje goed.
Uiteindelijk komen we bij de 2e klim en deze is niet mals in het begin, maar op de navigatie moest het ergste nog komen. En ja hoor daar was de klim, eerst gang maken en dan naar boven zwoegen. Ik ga met Peter als eerste. Zijn we net mooi op weg komt er een auto ons tegemoet. We moeten stoppen en ja dan kom je niet meer op gang. Dan maar even wachten op de rest. Peter haalde de tassen er al af en Gea en Hans kwamen er al aan lopen, ik eruit en toen zijn Peter en Hans naar boven gekropen. Halverwege kwam een andere man ook nog even helpen.
Tjonge wat een klim zeg! Uiteindelijk boven ging ik weer in mijn koets en Hans en Gea waren alweer naar beneden om hun eigen fietsen te halen. Dit was echt niet omhoog te fietsen ook niet zonder bagage. Na een tijdje was iedereen weer boven en stonden ze eerst maar eens uit te puffen.
Nu weer naar beneden dat ging gelukkig minder steil, maar toch nog wel zo hard dat Peter best hard moest remmen anders kwam het niet goed.
Eenmaal beneden stonk het wel aardig rond mijn koets van het remmen. Die hebben we gehad nog 1 te gaan. Maar eerst weer een stuk aardig vlak met de wind in de rug schoot dat lekker op.
Nog 6 kilometer te gaan tot de slaapplek, maar wel nog met een behoorlijke klim. Zoals gewoonlijk begon hij rustig, maar het laatste stuk weer 15 tot 16%. We gaan beginnen aan de klim en ja hoor net het laatste steilste stuk accu leeg. Gelukkig hadden we een plekje om te staan en de accu te wisselen, maar ja we moesten nog een stukje. Dus Peter begint weer te fietsen en ik wat te springen in de bak misschien helpt het. 🙂 We zijn boven pfft, nu nog naar beneden en dan zijn we er.
We zitten in een hotel best wel luxe.
Er stond voor mij op de kamer zelfs een bakje voor het water en wat koekjes, een dekentje en speelgoed klaar.
Maar ja dat speelgoed was denk ik voor een chihuahua, want 2 keer bijten en het kon al weer de prullenbak in helaas. Dan maar lekker slapen met mijn knuffel, want het was weer een inspannende dag.
Morgen naar Kenmare
6 reacties
Pffft, petje af….
Wat een tocht.
Nou weet je weer waarom spinning toch wel goede voorbereiding was.
Pittige tocht zeg. Chapeau🥳
Dat was wel een zware dag maar wel mooie foto’s.
Poeh, Woef,
Ik word al moe van het lezen van deze tocht met zoveel “highlights”.
Geen idee dat het daar zo steil zou kunnen zijn.
Wel een prachtig landschap trouwens.
Mooi verhaal van jullie inspanningen. Het is iedere dag toch weer een uitdaging, maar met z’n vijven komen jullie op de plaats van bestemming.
Wat een conditie hebben jullie zeg, niet zomaar een stukje fietsen met al die “KLIMMEtjes”